Some days it’s really, really hard to be away from home. It took me a couple days to write. I couldn’t write. I didn’t have the words. The last transcendental imperative I was going to write about was ‘be in love’. But my heart broke. Loving hurts.

Op sommige dagen is het heel moeilijk om ver weg te zijn. Ik had een paar dagen nodig om weer te schrijven. Ik kon het niet. Ik had geen woorden. Mijn laatste transendentale imperatief ging over ‘verliefd zijn’. Maar mijn hart brak. Liefde doet pijn. 

That Friday afternoon moment when you wonder how you ended up road tripping back to Kampala with 5 Ugandan men and loud African hip hop music. The laughter, joking around, seeing giraffes and buffalo while dancing in the car. My heart broke that morning, but the trip was like much-needed tape to put the pieces back together.

Een vrijdagmiddag waarop ik me even afvroeg hoe ik in een auto met 5 Oegandezen was beland. Op weg naar Kampala met veel te harde, Afrikaanse hip hop muziek. 6 uur lang. Samen lachen, joking around, de giraffes en waterbuffels en het dansen in de auto. Mijn hart brak die ochtend, maar deze reis was als plakband om de stukje bij elkaar te tapen. 

This weekend I was taken up in arms of love. Through a hug. Words of love through the phone. By prayer. By communion. As much as my heart is broken, angry, sad and crying out, I have learned that I am loved through it all. That I get to be present in love. And that this love is enough, it’s healing, it’s “lifting me from sorrow, catching every tear. It’s dispelling every lie and torment. Crushing all my fears”

Dit weekend werd ik in armen vol liefde opgevangen. Door een knuffel. Woorden vol liefde aan de telefoon. Door gebed. Door verbinding. Ook al is mijn hart nog zo gebroken, boos, verdrietig en huilt het, ik heb geleerd dat ik geliefd ben door alles heen. Ik mag in de liefde zijn. En deze liefde is genoeg, geneest en “tilt mij op uit verdriet en vangt elke traan. Het ontkracht elke leugen en elke kwelling. Het breekt al mijn angst.” 

This song is on repeat. Until my tears dry up and my fears fade away, I will keep playing it.

Dit nummer is op repeat. Tot mijn tranen opdrogen en mijn angst wegebt, zal ik het blijven afspelen.

“The Garden” by Kari Jobe

I had all
But given up
Desperate for it
A sign from love
Something good
Something kind
Bringing peace to every corner of my mind

Then I saw the garden
Hope had come to me
To sweep away the ashes
And wake me from my sleep

I realized
You never left
And for this moment
You planned ahead
That I would see
Your faithfulness in all of the green

I can see the ivy
Growing through the wall
‘Cause You will stop at nothing
To heal my broken soul

I can see the ivy
Reaching through the wall
‘Cause You will stop at nothing
To heal my broken soul

Ohhh
Ohh, You’re healing broken souls
Ohh, You’re healing broken souls

Faith is rising up like ivy
Reaching for the light
Hope is stirring deep inside me
Making all things right

Love is lifting me from sorrow
Catching every tear
Dispelling every lie and torment
Crushing all my fears

You crush all my fears
You crush all my fears
With Your perfect love
Ohh-ohhh, with Your perfect love

Now I see redemption
Growing in the trees
The death and resurrection
In every single seed…