Search

Gerrianne Pennings

1 story every 24 hours | 365 stories written by a 24-year-old

Tag

Uganda

Dag 239 – Heb het leven lief

Tijd is een bijzonder iets. Menselijk. Bedacht om grip te krijgen op de wereld om ons heen. Het is zondagavond. De hele dag loop ik al rond met deze blog in mijn hoofd. Woorden die zich langzaam vormen, herschikken, verdwijnen en weer... Continue Reading →

Day 238 – 2 months

Monday morning. 27 March 2017. That’s when I hugged my close family and friends one more time. After a super long line through security, I got on a plane. Ready for a new adventure. I sort of had this idea... Continue Reading →

Dag 218 – Ik leef

Het voelt als heel lang geleden dat ik in het Nederlands schreef. Ik zocht even terug en herinner me dat ik schreef over contrast. Vorige week zondag was ik ergens op een Mount Kadam. De rest van de week in Amudat,... Continue Reading →

Day 215 – Slowly falling in love

It's totally happening. I am slowly falling in love with Uganda. Especially on days like today. On the road. Every turn is more beautiful than the last one. Mountains, trees, plants and endless skies. But even more so, the stories... Continue Reading →

Dag 204 – Contrast

Elke week lijkt een maand op zich. Gewoon omdat er zoveel gebeurd in korte tijd. Morgen is het vier weken geleden dat ik op het vliegtuig stapte naar Uganda. Net nadat ik afscheid had genomen en ik in de rij... Continue Reading →

Dag 197 – De andere kant van opnieuw beginnen

Het is feest vandaag! Toen ik vanochtend naar de kerk ging, kwam ik een jochie tegen. Jaar of 4. Met een knalrobe vlinderdas, een jasje dat tot z’n knieën hing en een grote grijns op zijn gezicht. En hoewel je... Continue Reading →

Dag 190 – Tijd om te zaaien

Tijd voor een nieuwe blog in het Nederlands. Ik moet er nog even aan wennen om in het Nederlands te schrijven, maar ik vind het fijn dat er nu meer mensen zijn die kunnen meelezen met mijn verhaal over leven... Continue Reading →

Day 187 to 189 – Week 2 in Uganda

2 weeks. It feels like so much longer. But it has only been 2 weeks. It's hard to grasp in a way that I just spend a week up north and that I am now back in what will be... Continue Reading →

Day 186 – Dusty feet

My feet are dirty from the dust. It's dry, way too dry actually. The people in the village are waiting for rain to come. Normally the rains have already started, but over the past years it's become more and more... Continue Reading →

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑