Day 308 – Sister in Uganda

Love is not a mere emotion but self-transgression – I really love only what I care about more than about myself. Tomás Halík She is finally here! My most awesomest sister in the whole wide world is finally here. In Uganda. And she is staying for a little while longer. I am very excited and... Continue Reading →

Day 289 & 290 – 10 kids 

"I have born 10 children," she says, "7 of them are alive." The oldest is only a month older than I am. "So I can be your Pokot mother." She tells about her latest. Died in the womb at 9 months. Induced labour. The whole thing. In the middle of nowhere. I walk passed the... Continue Reading →

Day 275 – Be attentive

So in my Saturday blog I wrote about transcendental imperatives. Two complicated words. This week I want to engage with them. Not these exact words though, but the ones they referred to. Words from a book on the saint Benedict rule. An old, down-to-earth description of living in peace with oneself, one another and God. ... Continue Reading →

Dag 239 – Heb het leven lief

Tijd is een bijzonder iets. Menselijk. Bedacht om grip te krijgen op de wereld om ons heen. Het is zondagavond. De hele dag loop ik al rond met deze blog in mijn hoofd. Woorden die zich langzaam vormen, herschikken, verdwijnen en weer boven komen drijven. Ik luister naar een boek, omdat ik dan ondertussen eindelijk mijn woonkamer... Continue Reading →

Day 238 – 2 months

Monday morning. 27 March 2017. That’s when I hugged my close family and friends one more time. After a super long line through security, I got on a plane. Ready for a new adventure. I sort of had this idea that I would slowly, but surely find a way into my life in Uganda. Little... Continue Reading →

Dag 218 – Ik leef

Het voelt als heel lang geleden dat ik in het Nederlands schreef. Ik zocht even terug en herinner me dat ik schreef over contrast. Vorige week zondag was ik ergens op een Mount Kadam. De rest van de week in Amudat, waar het af en toe lastig was om een blog online te zetten. Noem het... Continue Reading →

Day 215 – Slowly falling in love

It's totally happening. I am slowly falling in love with Uganda. Especially on days like today. On the road. Every turn is more beautiful than the last one. Mountains, trees, plants and endless skies. But even more so, the stories and the laughter of the people.  Right now I am sitting outside. A random rainbow... Continue Reading →

Dag 204 – Contrast

Elke week lijkt een maand op zich. Gewoon omdat er zoveel gebeurd in korte tijd. Morgen is het vier weken geleden dat ik op het vliegtuig stapte naar Uganda. Net nadat ik afscheid had genomen en ik in de rij stond voor de security check en paspoort controle, belde één van mijn lieve vriendinnen mij... Continue Reading →

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑