Day 361 – Midway point

I still remember the first week I was here in Uganda. Hosted by a wonderful family. Felt at home pretty quickly. Sat on the same couch as I am sitting on now to eat my first home-cooked meal. 6 months in Uganda already. Halfway through my year as trainee PGA with ZOA. Time flies. It... Continue Reading →

Dag 239 – Heb het leven lief

Tijd is een bijzonder iets. Menselijk. Bedacht om grip te krijgen op de wereld om ons heen. Het is zondagavond. De hele dag loop ik al rond met deze blog in mijn hoofd. Woorden die zich langzaam vormen, herschikken, verdwijnen en weer boven komen drijven. Ik luister naar een boek, omdat ik dan ondertussen eindelijk mijn woonkamer... Continue Reading →

Dag 218 – Ik leef

Het voelt als heel lang geleden dat ik in het Nederlands schreef. Ik zocht even terug en herinner me dat ik schreef over contrast. Vorige week zondag was ik ergens op een Mount Kadam. De rest van de week in Amudat, waar het af en toe lastig was om een blog online te zetten. Noem het... Continue Reading →

Dag 190 – Tijd om te zaaien

Tijd voor een nieuwe blog in het Nederlands. Ik moet er nog even aan wennen om in het Nederlands te schrijven, maar ik vind het fijn dat er nu meer mensen zijn die kunnen meelezen met mijn verhaal over leven in Uganda. En laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen, het is... Continue Reading →

Dag 183 – Eerste indrukken

(Disclaimer for non-Dutch followers, this blog might be disappointing. From now I am planning to write a Dutch blog on Sundays. Just to summarize my week and the blogs I have written before. Especially on fieldtrip weeks, I might not be able to write during the week, but hopefully I can catch up while I... Continue Reading →

Day 180 to 182 – Lemon tree

It’s weekend. A warm and peaceful Saturday. I wrote a blog post on Day 180, but somehow it disappeared in the draft stage. My head has been too full with all the thoughts and emotions to write something down. But I am sure that many of you are wondering how my first few days in... Continue Reading →

Day 175 – Surreal

It still feels surreal. It hasn't quite sunken in yet. I am leaving for East Africa soon. To a place where there is hunger. People are starving. To a place where there is war and never peace. People are on the run. In the news, they are talking about millions of people that don't have food.... Continue Reading →

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑